Mwalimu wa shule ya Jumapili | Vida Mgase

Katika eneo la Olorien jijini Arusha, Tanzania, Vida Mgase anasimama mbele ya chumba kilichojaa watoto. Yeye ni mwalimu wa shule ya Jumapili katika kutaniko la huko. Alizaliwa kwenye miteremko ya Mlima Kilimanjaro na sasa anaishi Arusha, ametumia miaka mingi akifundisha watoto kupitia usimulizi wa jadi wa hadithi, akitumia sauti yake pekee.

Lakini kuna kitu kilichobadilika watoto walipotambulishwa kwa Urithi wa Adamu.

Kupitia mafundisho haya, Vida aliona mabadiliko. Watoto walianza kujiona kwa mtazamo tofauti. “Sasa wanajiona kuwa wa thamani,” anaeleza. “Wanajiona kuwa wamebarikiwa. Tumebarikiwa sana na tuna thamani kuu, na kwa sababu hiyo, tuna furaha.”

Kwa Vida, onyesho la kwanza lilikuwa lisilosahaulika. Matarajio yalikuwa makubwa. Kanisa lilikuwa limetangaza tukio hilo mapema, na siku hiyo jengo lilikuwa limejaa tele. Watoto kadhaa hata walikuja bila kuleta vifaa vyao vya kuandikia.

Kwa kawaida, watoto wamezoea kusikia hadithi za Biblia zikisimuliwa kwa sauti. Mwalimu anasema, nao wanasikiliza. Lakini wakati huu, waliona hadithi hizo zikitendeka mbele yao, kupitia tamthilia, picha, na vitendo.

“Waliona jinsi Mungu alivyotenda,” anasema Vida. “Waliona matukio hayo kwa macho yao wenyewe. Na kwa sababu hiyo, mengi yalisalia mioyoni mwao, katika akili zao, na hata katika matendo yao.”

Kilichomshangaza zaidi kilikuwa ujasiri wao baadaye. Walipojihojiwa, watoto walijibu kwa ujasiri kutoka kwenye Biblia, kana kwamba maneno hayo yamekuwa sehemu yao.

“Kama tungekuwa tumewafundisha kwa mwaka mzima kwa kuzungumza tu,” anatafakari, “na kisha kuwauliza maswali yale yale, wasingejibu hivi.”

Kulingana na Vida, kuona na kusikia ujumbe kupitia maigizo kulileta uelewa wa kina zaidi. Kuliwapa watoto ujasiri.

Anawafundisha kwamba ingawa Mungu anawapenda, maisha hayatakuwa bila shida. Adamu alifanya kosa bustanini na akasahihishwa na Mungu, lakini bado alikumbatiwa katika upendo. “Mungu wetu ni upendo,” anasema. “Tunapotubu na kumrudia, bado anatupokea, kwa sababu sisi ni wake.”

Hadithi za Daudi na Isaka katika mfululizo huo ziliacha athari kubwa sana. Watoto wengi walisema walikuwa wamejidharau.

“Nyumbani ninadharauliwa,” wengine walikiri. “Shuleni ninadharauliwa, labda kwa sababu ya mavazi yangu au kwa sababu ya umaskini katika familia yangu.”

David alikuwa mdogo kuliko wote, bado Mungu alikuwa amemchagua kwa ajili ya mambo makuu. “Labda mimi pia ninaweza kufanya mambo makuu siku moja,” walitafakari.

Sasa Vida anawahimiza kutokubali kudharauliwa. Hata kama wengine wanawaona kuwa wadogo au si muhimu, hawapaswi kamwe kujiona hivyo wenyewe.

“Ili kuwa mkweli kabisa,” anasema huku akitabasamu, “watoto hawa ni wazuri sana, sana.”